2 - آيا ابراهيم مامور به ذبح فرزند بود ؟ از سؤالات مهم ديگرى كه در اين بحث براى مفسران مطرح است اين است كه آيا ابراهيم راستى مامور به ذبح فرزند بود ، يا به مقدمات آن دستور داشت ؟ اگر مامور به ذبح بوده ، چگونه پيش از انجام آن ، اين حكم الهى نسخ شد ؟ در حالى كه نسخ قبل از عمل جايز نيست ، و اين معنى در علم « اصول فقه » اثبات شده است . و اگر مامور به مقدمات ذبح بوده است اين افتخار مهمى نخواهد بود . و اينكه بعضى گفته‌اند اهميت مساله از اينجا ناشى مىشود كه ابراهيم احتمال مىداد بعد از انجام اين ماموريت و فراهم كردن مقدمات دستور به اصل ذبح داده شود ، و امتحان بزرگ او همين جا بود ، مطلب جالبى به نظر نمىرسد . به عقيده ما اين گفتگوها از اينجا ناشى مىشود كه ميان اوامر امتحانى و غير امتحانى فرق نگذاشته‌اند ، امرى كه به ابراهيم شد يك امر امتحانى بود ، مىدانيم در اوامر امتحانى اراده جدى تعلق به اصل عمل نگرفته است ، بلكه هدف آن است كه روشن شود شخص مورد آزمايش تا چه اندازه آمادگى اطاعت فرمان دارد ؟ و اين در جايى است كه شخص مورد آزمايش از اسرار پشت پرده آگاه نيست . و به اين ترتيب در اينجا نسخ واقع نشده است كه در صحت آن قبل از عمل بحث و گفتگو شود . و اگر مىبينيم خداوند بعد از اين ماجرا به ابراهيم مىگويد : * ( قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيا ) * : « خوابى را كه ديده بودى تحقق بخشيدى » به خاطر آن است كه آنچه در توان داشت در زمينه ذبح فرزند دلبند انجام داد ، و آمادگى روحى خود را در اين زمينه از هر جهت به ثبوت رسانيد و از عهده اين آزمايش به خوبى برآمد .